Wat is een fruitariër?
De 'ideale' fruitariër eet alleen fruit afkomstig van bomen. De meesten eten echter ook vruchten als tomaat, paprika, meloen e.d. Daarnaast zijn er mensen die ook andere voedingsmiddelen eten, maar dan wel rauw. In het verdere verhaal wordt uitgegaan van de 'ideale' fruitariër.
Waarom fruitariër?
Fruitariërs eten alleen datgene dat door de natuur is bestemd om gegeten te worden; fruit wordt speciaal door de plant gemaakt om door anderen te worden gegeten. Cultivering van de grond wordt hierbij ook gemeden. De motivatie hierachter is drieledig:
Nadelen van verhitting van voedsel.
De mens is waarschijnlijk geëvolueerd in de tropen, waarbij het dieet oorspronkelijk bestond uit voornamelijk fruit, aangevuld met wilde planten en enkele ongewervelden. Door de sterk ontwikkelde hersencapaciteit is de mens als enige soort in staat geweest om de natuur aan zijn of haar eisen aan te passen in plaats van dat de natuur de genetische eigenschappen van de mens aanpast door middel van natuurlijke selectie. Voorbeelden hiervan zijn het dragen van kleren en het bouwen van huizen om een kunstmatige tropische temperatuur in stand te houden. Hierdoor zijn we steeds meer in klimaatzones terecht gekomen waar we eigenlijk helemaal niet aan aangepast zijn. Omdat we de natuurlijke selectie hebben uitgeschakeld door de natuur op deze manier in te tomen, is het niet waarschijnlijk dat we genetisch aangepast zijn aan het eten van granen en andere voedingsmiddelen uit de gematigde streken. Genetisch gezien moeten we nog zeer dicht bij onze oorspronkelijke voeding staan!
Eén van de manipulaties die we hebben uitgevoerd en waar we waarschijnlijk niet aan zijn aangepast, is het verhitten van voedsel. Er is aangetoond dat bij verhitting van voedsel kankerverwekkende stoffen tot ontwikkeling komen. Het eten van gekookt voedsel en slechte voedselcombinaties zorgt er ook voor dat ons maagzuur zeer sterk moet zijn om het voedsel te verteren. Om de maagwand te beschermen tegen het sterke zuur wordt er veel slijm geproduceerd. Dit slijm komt met het voedsel in het maagdarmkanaal terecht, waar het de opname van voedingsstoffen belemmert.
Bij verhitting van voedsel worden ook 2 van de 8 essentiële aminozuren vernietigd: lysino en tryptofaan gaan al kapot bij 47 graad Celsius. Er zijn 20 aminozuren in het lichaam werkzaam, maar slechts 8 zijn er essentieel en moeten dus in de voeding zitten. Met de essentiële aminozuren kunnen alle noodzakelijke eiwitten voor het lichaam worden gemaakt. Met een verhitte eiwitbron, zoals vlees, kaas of soja, is het dus onmogelijk om alle noodzakelijke eiwitten binnen te krijgen! Compleet eiwit kan per definitie alleen maar met rauwkost! Het enige dat de consumptie van deze zogenaamde eiwitbronnen tot gevolg heeft, is dat er een onbalans in het lichaam ontstaat door te veel van de temperatuur ongevoelige aminozuren en te weinig van de 2 aminozuren die kapot gaan bij verhitting. Eiwitbehoefte is ook afhankelijk van het eerder genoemde probleem van het eten van gekookt voedsel en slechte voedselcombinaties, die een sterk maagzuur tot gevolg hebben. Een minder sterk maagzuur, en dus minder slijmvorming ter bescherming van de maagwand, verlaagt de eiwitbehoefte. Daarnaast zijn de eiwit-verterende enzymen efficiënter als het maagzuur minder sterk is. Dus zelfs als er voldoende eiwit in het voedsel zit, hoeft dit nog niet te betekenen dat het ook wordt opgenomen.
De meeste enzymen in het voedsel gaan ook kapot bij verhitting. Normaal gesproken bezit rauw voedsel voldoende enzymen om het te kunnen verteren. Bij gekookt voedsel moet het lichaam zelf voor de enzymen zorgen. Na een gekookte maaltijd wordt er daarom een heel leger witte bloedlichaampjes aangesproken om het voedsel te verteren. Deze zogeheten leucocytose treedt niet op na een rauwkost maaltijd. In feite worden de witte bioedlichaampjes bij gekookte voeding dus gebruikt voor iets waarvoor ze eigenlijk niet worden gemaakt. Aangezien de aanmaak van witte bloedlichaampjes door het lichaam niet onbeperkt is en de witte bloedlichaampjes grotendeels worden gebruikt voor de vertering van gekookt voedsel, blijft er weinig over voor de eigenlijke functie, namelijk reparatie. Op deze manier heeft het eten van gekookt voedeel dus een snellere degeneratie van het lichaam tot gevolg.
Haalbaarheid van fruitisme.
Fruit bevat veel vitamines en mineralen, maar voeding van alleen fruit is laag in energie, eiwit, vet en B-vitamines. Doordat fruit veel water en vezels bevat is het moeilijk om voldoende energie binnen te krijgen. Als dit het geval is, gaat het lichaam eiwit afbreken om voldoende energie te krijgen, waardoor het eiwit niet beschikbaar is voor onderhoud en reparatie. Om voldoende energie binnen te krijgen op een fruitvoeding, moet er minstens 3 kilo fruit per dag worden gegeten. Wat eiwit, vet en B-vitamines betreft is het een kwestie van de juiste soorten fruit selecteren, bijvoorbeeld olijven en avocado's voor vet. Het is ook belangrijk om fruit vlak na de oogst te eten, anders gaan er veel voedingstoffen verloren. Ook de consumptie van veel variatie in fruitsoorten is belangrijk. Een aanzienlijk deel dient tropisch te zijn, aangezien deze fruitsoorten meestal rijker aan voedingstoffen zijn.
Als mensen, om wat voor reden dan ook, fruitisme te beperkend vinden, dan is, qua nutritiën, kiemen de beste toevoeging. Noten en zaden zijn ook rijk in voedingsstoffen waarin fruit laag is, maar deze zijn moeilijk verteerbaar en sterk slijmvormend, dus niet aan te raden in grote hoeveelheden.
Het is echter waarschijnlijk dat geen enkele voedingswijze kan voorzien in de behoefte. Het is waarschijnlijk dat duizenden jaren geleden een goede balans bestond tussen aanbod en behoefte aan voedingsstoffen. Moderne ontwikkelingen hebben echter tot gevolg gehad dat de bodems steeds verder zijn verarmd door erosie, overbemesting en monocultuur, waardoor het aanbod van voedingsstoffen is verminderd. Daarnaast is aangetoond dat toxische stoffen de behoefte aan bepaalde voedingsstoffen verhoogt. Aangezien iedereen tegenwoordig wordt bloot gesteld aan allerlei toxische stoffen (uitlaatgassen, landbouwgif, grondwater-verontreiniging, etc.), is het aannemelijk te veronderstellen dat we meer voedingsstoffen nodig hebben dan enkele duizenden jaren geleden. Dit zorgt dus voor een groot dilemma: onze behoeftes aan voedingsstoffen zijn toegenomen, terwijl het aanbod is afgenomen. Aangezien eerder al is uitgelegd dat de genetische aanpassing aan veranderde voedingspatronen minimaal is, is waarschijnlijk het nemen van supplementen voor bepaalde voedingsmiddelen noodzakelijk, ongeacht de voedingswijze.
In het kader van supplementen is het ook interessant iets op te merken over vitamine B12. Veel niet-herkauwende planteneters, waartoe de mens ook behoort, eten hun eigen ochtenduitwerpselen om extra voedingsstoffen uit hun voedsel te halen (bijv. konijn, bever, gorilla). Dit zorgt er meteen voor dat ze geen vitamine B12-gebrek krijgen. Aangezien het voor de mens natuurlijk zou zijn dit ook te doen, is het afwijzen van supplementen om reden van onnatuurlijkheid niet logisch, tenzij mensen bereid zijn hun eigen ochtenduitwerpselen op te eten.
Conclusie.
Fruit is de meest ideale voeding, maar alleen als je zelf in de tropen leeft. Nederland is te koud en heeft niet voldoende locaal geproduceerd fruit. Fruit uit de tropen halen is ecologisch gezien een slechte keus als je in Nederland woont. Dit neemt echter niet weg dat een rauwkostvoeding ecologisch en qua gezondheid nog steeds de beste keuze is. En dat fruit wel degelijk meer aandacht verdient dan alleen tussendoortje!
Voor informatie en contact met gelijkgestemden kun je contact opnemen met:
- Fruitarian Network, P0 Box 295, Trinity Beach, QLD 4879, Australia
- FRESH, Halos, Heath Cross, Whitestone, Exeter EX4-2HL, England
bron: Het Vegetarische Plekje
copyright 1998, Arjen Hoekstra. Overname van dit artikel slechts met toestemming van de auteur. Meer info:
copyright@vegplek.net